اهداف تحقيق و توسعه
‏هدف به معناي کيفيت يا نقطه مطلوبي است که فرد يا سازمان در تلاش براي دستيابي به آن است. اين هدف بر اساس درک ضرورت ها، اولويت ها و نيازها در چارچوب فردي، سازماني و ملي معين مي شود و بر اين اساس مي توان برخي از اهداف ‏(R&D)‏ را نام برد.
1- افزايش دانش و فرهنگ ‏ جامعه به وسيله اختراع، ابتکار و نوآوري‏
2- يافتن کاربردهاي بالقوه براي دستاوردها و آگاهي هاي جدي
3- ارضاء نيازهاي انساني ، و ايجاد رفاه و آسايش
‏4- افزايش بهره وري فعاليت هاي انساني که شامل افزايش درآمدها نيز مي شود.
5- افزايش خود اتکايي ، در کنار تسهيل و تسريع در انجام امور
6- افزايش توان رقابتي در داخل و خارج کشور و حضور در بازارهاي کشورهاي همسايه و ساير کشورها

‏بنابراين اهداف يک نظام تحقيق و توسعه صنعتي در سطح ملي تعريف مي شود که پس از بررسي درباره نيازهاي تکنولوژيک و در نظر گرفتن اهداف استراتژيک تعيين مي شوند که اين اهداف مي توانند شامل دفاع حمايت و گسترش تجارت موجود باشند يا هدايت به سمت تجارت جديد باشند. همچنين گسترش و تحقيق توانايي هاي تکنولوژي از ديگر اهداف (R&D) است.‏
تمام اين موارد اهميت ويژه تحقيق و توسعه در تغيير و تحولات صنعت کشور، بقاي شرکت ها و سود دهي بلند مدت آن را مشخص مي کند. حال در کشور ما چه ميزان از اهميتي که به تحقيق و توسعه در صنايعي مانند خودرو سازي يا انرژي هسته اي داده مي شود، به صنايع کوچک و متوسط داده شده است و دولت براي تجديد ساختار بودجه خود بر اساس ايجاد نقشي جديد در فرآيند توسعه صنعتي و صرف درآمد حاصل از منابع طبيعي براي فعاليت هايي مانند توسعه زير ساخت ها، آموزش، تحقيق و توسعه، انتقال فنآوري و دانش فني، چه فکري کرده است؟

تحقيق و توسعه در ایران
امروزه با وجود اين که نيروهاي اقتصادي که در جاهاي ديگر جهان هدايت علم و تکنولوژي را به عهده گر فته اند ، در ايران نيز شکل گرفته اند اما هنوز راه درازي در پيش است تا نيروهاي بالقوه جامعه در اين راستا تحقق پيدا کنند. حتي با وجود منابع طبيعي غني و متنوع و جمعيتي که به طور کلي نگرش مساعدي نسبت به علم و دانش دارد هنوز هم به نظر مي رسد در بيشتر موسسات اقتصادي علاقه اي به علم و تحقيق وجود ندارد ضعف نسبي اقتصادي که در درجه اول حاصل وابستگي شديد به صادرات نفت است مانع از اين شده است که ساختاري يکپارچه براي توسعه علم و تکنولوژي در سطح قابل قياس با شرکت هاي صنعتي به وجود آيد و خصوصيت اصلي اقتصاد ما، کميابي و انحصار همراه با کيفيت پايين کالاها و خدمات است، بنابراين انگيزه ذاتي براي تحقيق و توسعه (R&D) در اکثر بنگاه هاي اقتصادي وجود ندارد در نتيجه صنایع کوچک نيز از اين امر مستثني نيستند و با مشکلات زيادي در حال دست و پنجه نرم کردن هستند که مي توان به اين موارد اشاره کرد:
1- مشکلات مالي که بيشتر شرکت ها با آن مواجه هستند و براي تقويت و گسترش فعاليت هاي خود نيازمند حمايتهاي مالي هستند.
2- ماشين آلات و تجهيزات فرسوده که نقش‏ مهمي در پايين آمدن کيفيت توليد و بالارفتن هزينه دارد.
3- فقدان حق کپي رايت که در بخش تحقيق و توسعه براي نوآوري هاي جديد در پيش روي شرکت ها است. به عبارت ديگر نبود حق مالکيت معنوي اختراعات، باعث کاهش اطمينان براي سرمايه گذاري در جهت نوآوري محصولات است.
4- نبود فرصت هاي مساوي تجاري براي شرکت ها از ديگر موانع موجود است ، چرا که براي تمام شرکت ها امکان حضور در بازارهاي جهاني وجود ندارد و در نتيجه آن ها اين فرصت را که بتواند کيفيت محصولات خود را بهبود بخشند ندارند.‏‏ چنين مشکلاتي باعث شده است که به طور کلي مفهوم توسعه و تحقيق در ايران با آنچه در کشورهاي پيشرفته در جريان است تغيير کند واز سمت و سوي تحقيق وابداع و نوآوري به سمت مهندسي معکوس در جريان باشد.‏